Een computer voor mams: een stand van zaken

Mijn eerste post die ik hier begonnen ben, ging over dat ik op de computer van mijn moeder Ubuntu heb geplaatst.

Ik heb inmiddels al een tijdje terug Lubuntu op haar computer geĆÆnstalleerd, omdat ik toch merkte dat hoe meer updates er kwamen van Ubuntu, hoe zwaarder het werd, en toch te zwaar werd voor haar computer. Lubuntu doet het echter uitstekend, zelfs tot de laatste versie, al heb ik haar gevraagd niet zelf updates uit te voeren.

Alles werkt uitstekend. Zelfs de printer die ik enkele maanden geleden heb aangesloten op haar wifi heeft bijzonder weinig problemen opgeleverd… Al heb ik hem dan uiteraard wel zelf aan Cups moeten toevoegen, maar zo moeilijk is dat allemaal niet.

Verder kan ze er alles mee wat ze wilde kunnen: surfen, haar e-mail lezen, wat tekstverwerking, afdrukken… Zoveel moet dat niet zijn voor een vrouw die liever haar neus in een papieren boek begraaft dan achter een scherm.

Dus Windoze is voor haar niet meer nodig… Mits de juiste begeleiding denk ik dat we veel oudere en onervaren mensen de liefde van een Linux-systeem zouden kunnen laten proeven. Het vergt wat aanpassen, omdat sommige dingen toch anders gaan, maar ik raad iedereen Ubuntu, Kubuntu en voor oudere systemen Lubuntu zeker aan, zelfs voor mensen die geen achtergrond hebben in de informatica.

Verder, daar ik het zelf belangrijk vind bij te blijven, heb ik een hoofdsysteem met Kubuntu en draai ik Windoze 7, Windoze 8, Windoze Server 2008 als virtuele systemen.

Wel, voor de rest, veel succes mams! šŸ˜‰

De liefdesverhouding van Apple met Open source

logo linux-magazineIn het nieuwe Linux-magazine staan er opnieuw twee mooie columns aan de hand van Fabrice Mous, die trouwens echt wel een uitstekende aanwinst voor het tijdschrift is, en van Koen Vervloesem.. Fabrice Mous heeft het over de "heimelijke" liefde van bedrijven als Apple en Microsoft voor Open source, terwijl Koen Vervloesem ons probeert duidelijk te maken over de verdoken discriminatie die er heerst voor mensen die enkel vrije software wensen te gebruiken. Beiden hebben ze een overvloed van gelijk.

logo macosxZeker van Apple is de kans klein dat ik ooit iets zal aanschaffen; niet omdat ik tegen hun apparaten ben, maar simpelweg uit principe. Apple’s liefdesverhouding met Open Source is er namelijk Ć©Ć©n die vooral uit nemen bestaat, nemen vanuit de community, en er zo weinig mogelijk aan terug te geven.

Zeker de laatste dagen is Apple nogal eens in het nieuws getreden met rechtzaken aan te spannen tegen andere bedrijven die ook vooral willen profiteren van de tabblet-markt. De aanklachten doen terugblikken op de verschillende waarschuwingen die uit de Open-source-community kwamen door het installen van patents en octrooien op software. Het is dan ook op die manier dat Apple op een oneerlijke wijze zijn concurrentie probeert uit te schakelen. Uiteraard zijn de aanklachten op zijn zachtst gezegd vaag te noemen, en gaan ze vooral om het feit dat die of die software wat te veel lijkt op software op de I-pad. Natuurlijk, wat had je nu gedacht, iedereen heeft ogen in zijn hoofd, dus als iets mooi wordt gevonden zal het op een dag wel ongeveer gekopiƫerd worden.
Wat als op een dag iemand vensters begint te patenteren? Dan maar Ć©Ć©n bedrijf meer die een computer mag uitbrengen waarop vensters worden getoond?

Het is nog vreselijker als je bedenkt dat Apple zich al jaren te goed doet aan software die door de open-source community wordt afgeleverd! Zo is de backend van hun OS X onomwonden BSD. Waarschijnlijk BSD omdat deze wordt uitgebracht onder de MIT-licentie die toelaat om code terug te sluiten, iets wat de GPL, waaronder Linux is uitgebracht niet toelaat.

En hier komen we dan ook in het vaarwater van de column van Koen Vervloesem, die het ronduit vervelend vindt dat sommige websites eisen dat je Silverlight of Flash hebt gestaan (twee gesloten systemen), dat ze zelfs daarom maar uitgaan dat je zelfs niet eens over de meest recente browser zou kunnen beschikken.
De vergelijking die Koen Vervloesem maakt, lijkt misschien vergezocht, maar is dat eigenlijk niet; als je een winkel binnenstapt en ze eisen dat je enkel binnenkomt als je een t-shirt van een bepaald merk draagt, dan staat heel de wereld in rep en roer… En terecht… Maar met software gebeurt dat niet.

En misschien hebben we daar allemaal een beetje een aandeel in… We zijn namelijk vaak erg laks. De players voor flash b.v. zijn gratis te verkrijgen, dus downloaden we ze zonder er veel bij na te denken. Feit is echter wel dat door de gratis flashplayer te downloaden we automatisch meehelpen met het monopolyseren van Flash, want flashfilmpjes maken gaat over het algemeen niet zomaar, en daarvoor dien je eigenlijk veel geld neer te tellen (als je geen illegale kopieĆ«n wilt, zoals veelal het geval is met bedrijven).

En zo is het ook met onze licenties. De MIT- en soortgelijke licenties, die toelaten dat code ook terug gesloten kan worden zijn misschien een stuk vrijer dan de GPL die Stallman heeft opgesteld, en terwijl ik bepaalde stukken uit de GPL wat te links vind, dacht Stallman hier veel verder vooruit. Hij voorkomt namelijk dat er van Open-source misbruik gemaakt kan worden. Dat je niet zo gemakkelijk op de rug van een ander geld kunt verdienen, zonder in zekere mate ook de oorspronkelijke ideeƫn in stand te houden.

Natuurlijk zijn commerciƫle bedrijven veel meer gedient met MIT- of Apache-licenties in de Open-Source-community, want die code kunnen ze sluiten en gebruiken in hun proprietary software, precies iets wat Open-Source probeert tegen te gaan.

Daarom zijn de dual licenties zoals die door b.v. mySQL en Trolltech gebruikt worden een beter alternatief; op die manier verplicht je personen die commerciƫel met je bibliotheken of software aan te slag willen er ook een prijs voor hoeven te betalen, zonder dat persoonlijke gebruikers in hun vrijheid beperkt worden omdat voor hen dan de licentievoorwaarden van open-source gelden.

Verder wil ik ook benadrukken dat het verkeerde veronderstelling is dat met opensource geen geld valt te verdienen, dat bewijzen bedrijven zoals mySQL en Redhat al jaren; maar daarover later meer.

De kracht van 233 regels

chronometerDe kracht ligt hem vaak in het ongeschrevene.
Elke creatieve schrijver weet dat schrappen ook schrijven is, of althans zullen verschillende editoren hen dat wel al verteld hebben.
Het is belangrijk om niet alles te vertellen, en ook zaken over te laten aan de fantasie van de lezer. Het zo befaamde gezegde: “Tussen de regels lezen”. Soms een beangstigend begrip voor een schrijver omdat je op die manier een stuk van de controle uit handen moet geven.

Anders is het uiteraard voor het schrijven van code. Als er Ć©Ć©n ding is dat een computer niet kan doen, is het tussen de regels lezen.
Ik herinner me dat vroeger steeds gehamerd werd om de resources zo klein mogelijk te maken. Toen hadden we geen 4 GB RAM of een harde schijf van 1 Terrabyte. Soms moesten we het doen met enkele KB. Het was dan ook enorm belangrijk om heel erg efficiƫnt met het geheugen om te gaan.
De tijden zijn veranderd, en tegenwoordig liggen de grenzen van geheugen toch een stuk hoger, waardoor het zoeken naar mogelijkheden om het gebruik van geheugen van een applicatie iets minder dringend maakt.
Toch blijft het belangrijk. Want hoe ver we ook zijn gevorderd sinds de beginjaren, geheugen blijft nog steeds eindig.

Dat Linux veel beter met geheugen omspringt dan een Windows-systeem is een algemeen begrip. Toch kan ook binnen Linux het soms een moeilijk thema zijn. Zeker bij parallelle verwerking waar enorm veel rekencapaciteit van je processor wordt gebruikt, kun je ook binnen een Linux-systeem soms zin hebben heel je systeem het raam uit te kieperen. (Dat doe je natuurlijk niet, want dat zou verschrikkelijk duur worden).

Kernel patch stukje codeAnyway er is een nieuwe kernelpatch op de markt die volgens Linux Magazine geĆÆntegreerd verscheept wordt met de Linux kernel 2.6.38.
De patch bestaat maar uit 233 regels, maar de gevolgen blijken spectaculair te zijn. De regels komen van Mike Galbraith, al bestond het idee al langer en zou die oorspronkelijk door Linus Torvalds geponeerd zijn geweest.
Het idee bestaat erin om de processorkracht over verschillende virtuele terminals te verdelen zodat geen enkele terminal meer alle kracht van de processor naar zich toe kan trekken, waardoor je systeem bij rekenintensieve opdrachten toch een stuk trager functioneert. Door deze patch en het feit dat geen enkele opdracht meer het grootste gedeelte van de rekencapaciteit van de processor naar zich toe kan trekken, versnelt je systeem danig;
Volgens tests door Galbraith blijkt dat de patch de maximumvertraging met een factor tien verkleint, en dat zelfs de gemiddelde vertraging 60 keer lager ligt dan voor de patch.
Linus Torvalds zou zelf ook tests uitgevoerd hebben die op zijn zachtst gezegd toch imponerend zijn. Zo heeft hij de kernel met 64 parallelle make-jobs gecompileerd, en ondertussen kon hij nog zonder problemen surfen op het internet en zijn e-mail lezen.
Verder zou het ook webpagina’s een stuk sneller laden, aldus Linus.
En de code bestaat maar uit 233 regels wat dus erg indrukwekkend is.

bronnen: Linux Magazine
Phoronix
Linux kernel mailinglist

Het Uur van de waarheid!

Ubuntu logoJups het uur van de waarheid komt steeds dichterbij.

Zo’n twee weken geleden, heb ik mijn moeder kunnen overhalen Ubuntu een kans te geven, op haar toch ietwat ouder systeem.

Nu moet je weten dat mijn moeder niet erg goed op de hoogte is van computers. Er was dan ook een vreselijke angst om over te stappen, want ja, een Linux-distributie wordt toch nog altijd gezien als moeilijker dan een Windoze systeem.

Guido SocherToch moet ik ook onwillekeurig denken aan een artikel dat Guido Socher ooit schreef voor Linuxfocus zo’n tien jaar geleden met de veelbetekende titel: “Linux op de dekstop: een computer voor mams“.

Nu, als hoger geschoolde informaticus, iemand van de eerste generatie zeg maar die er echt mee opgegroeid is en een beperkt empathisch vermogen is het soms toch moeilijk je in een situatie te verplaatsen waar personal computers niet echt een hoofdmoot van het leven uitmaken.

De hoofdproblemen die ze na de migratie ervoer hadden vooral te maken met de ietwat andere benaming van programma’s en het feit dat niet al haar courante programma’s een icoon op haar bureaublad hadden. Het snelheidsvoordeel had ze wel al intens ervaren.
Verder soms de iets teveel mogelijkheden… Zo is op Ubuntu de standaard chatclient empathy… Maar in tegenstelling tot live messenger is empathy niet enkel een msn-chatclient. Ze verdwaalde dan ook in eerste instantie ietwat in de verschillende mogelijkheden… Uiteindelijk heeft ze het wel helemaal zelf opgelost.

Uiteraard zal een migratie altijd een zekere aanpassing van je vergen, maar dat komt vooral door het feit dat we zeer microsoft georriƫnteerd denken. Persoonlijk na meer dan een decennium met Linux te werken, vind ik Linux b.v. een stuk logischer.

Dus vandaag heb ik haar systeem wat getweakt… Ik heb al haar courante programma’s op haar desktop geplaatst en er toegankelijke namen aan gegeven. Verder heb ik ook teamview geĆÆnstalleerd. De klikhandeling heb ik ingesteld zodat er nooit moet gedubbelklikt moet worden.

Ik heb ook op de andere logische platformen deĀ  rechten veralgemeend zodat er niet steeds naar een paswoord wordt gevraagd bij het mounten van het volume, heb haar sudo-rechten gegeven, zodat ze eventueel zelf een programma kan installeren als dat nodig is.

Verder bleek er nog een probleem te zijn met het geluid dat ik wel had opgelost in mijn eigen omgeving maar niet had uitgebreid naar alle gebruikers. :$

Dus ja, nu wordt het afwachten wat haar ervaringen zijn met het systeem. Als ik namelijk mijn moeder van de voordelen van de migratie kan overtuigen, denk ik dat iedereen overtuigd kan worden.