Stuitende zelfhaat van de Vlaming

Inleiding

Vol nieuwsgierigheid heb ik vandaag eindelijk eens naar de uitzending van Pano gekeken omtrent Schild & vrienden. Ik was vol verwachting want de laatste drie dagen gaat het bijna nergens anders over op de wall van VRTNWS op facebook. Gelukkig ben ik nog lid van enkele andere groepen op facebook die mij het nieuws van de dag voorlegden, of ik zou een wereldvreemd knullie geworden zijn, die alleen maar over schild & vrienden kon praten. En om eerlijk te zijn ik snap de heisa errond niet zo goed. De journalist vertelt dingen, waarvan ik denk: heeft die de laatste twintig jaar onder een rots geleefd, of wat is dat met die journalist?

Schild & vrienden

Ik ben geen vriend van schild & vrienden, ik kende natuurlijk Dries Van Langenhove, maar als student èn als werkmens behoor ik nu eenmaal niet tot het doelpubliek van deze groepering. Als student ben ik ooit eens lid geworden van een studentenvereniging om mijn beste vriend tevreden te stellen die er de mond vol van had, maar meer dan veel vernedering tijdens de doop (en een winst van toen zo’n vierhonderd frank, ik moest namelijk snoepjes verkopen, waarvan ik het geld vriendelijk in eigen zak heb gestoken) herinner ik me er niet van). Jongensclubjes dus, niet zoveel speciaals. Verder ligt de tijd dat ik activistische gevoelens had al enige tijd achter mij, ik ben inmiddels de veertig gepasseerd, mijn leven is al grotendeels uitgestippeld. Toch moet ik bekennen dat ik van vrij links in mijn jeugd ben opgeschoven naar vrij rechts nu, om de traditionele woorden maar weer eens te gebruiken… Idiotie eigenlijk dat we nog steeds die woorden gebruiken uit een tijd dat de monarchie nog veel meer te zeggen had in een staat dan nu het geval is.

Maar goed… Dus even over de pano-reportage. Wat heb ik nu precies gezien? Een groepje vooral jongens (in sommige foto’s werden meisjes getoond, maar voor de rest bleven die uit beeld), die zich verzamelen rond een gemeengoed. Een vrij natuurlijk fenomeen, mensen gaan nu eenmaal vaak gelijkgezinden opzoeken, daar spreekt men liever mee, dan constant in debat te treden. Toch merk ik dat Dries gelijk heeft als hij zegt in een videoboodschap dat Pano aan framing doet. Enerzijds de bombastische muziek onder de filmpjes om maar een voorbeeld te noemen. Dan hoor ik de journalist pesten als synoniem gebruiken voor trollen. Mensen die nog nooit op Internet zijn geweest zullen inderdaad het verschil niet begrijpen, en de woorden van de journalist voor waar aannemen… Maar trollen is GEEN pesten, het is een vorm van activisme die door de meeste groepen wordt gebruikt. Door atheïsten op christelijke fora door christenen op atheïstische fora, door rechtsen op linkse fora en door linksen op rechtse fora. Persoonlijk heb ik nooit zo goed begrepen waarom iemand zich in een groep wil mengen waar hij helemaal niets mee heeft. Maar goed bijna elk forum heeft ze. Dan doet hij alsof de hiërarchie van een fora gelijk staat aan de hiërarchie binnen een organisatie. Daarmee bedoel ik het idee achter normies – strijders, leidman, whatever… Opnieuw iets dat schokkend kan overkomen voor iemand die nooit op het Internet komt, maar voor iemand die op het Internet komt is dat vrij normale taal… De meeste fora hanteren namelijk een soortgelijke structuur… Sommigen doen het met punten, b.v. vijf punten erbij als je reageert op iemand, twintig punten als je zelf een bericht post, of doen het via strings, zoals de eerste duizend berichten ben je een bakvis, de komende drieduizend berichten een gup en vanaf dan een shark, daarnaast heb je natuurlijk nog de moderators, de ultimate shark (de maker van het forum om maar iets te noemen), etc… etc… etc… Dus gewoon doorsnee forum-lingo.

Dan de memes, wat een selectieve verontwaardiging ik deze week hieromtrent heb gelezen. Misschien vertelt het iets over wat ik doorgaans op het Internet al heb gezien maar ik raakte er niet door gechoqueerd. Ik had vooral het idee dat het memes zijn gepost door jongens die wat stoer willen doen. Moest ik een documentaire moeten maken over wat ik elke dag op openbare fora en facebookgroepen zie dat kan ik meer choquerende beelden laten zien trouwens. b.v. de meme rond liever dood dan rood, ik denk dat zoiets al honderd jaar geleden gezegd werd door mensen die niet rood zijn. Zou ik zelf zo’n memes plaatsen? Neen, ik ben een vrij beleefde persoon op Internet, al moet ik zeggen dat ik er hard aan moet werken. Ik ben rond de eeuwwisseling op fora beginnen verschijnen en wat ik al naar mijn hoofd geslingerd heb gekregen, maakte dat ook ik verhardde en ook soms vrij paternalistisch en hard kan overkomen. Meestal als ik merk dat ik die richting uitga, neem ik een pauze van de fora om mezelf terug te herwinnen, want ja het kan er vrij hard aan toegaan. Maar opnieuw niets om je zorgen over te maken, beste mensen, een hoop jonge gasten die jonge gasten zijn. Wij waren in onze tijd niet anders, het probleem de dag van vandaag ligt hem vooral dat het vastligt in een gigantisch netwerk, en nooit meer verdwijnt, wij hadden gelukkig dat probleem niet, want het Internet bestond simpelweg nog niet in zijn huidige vorm. Ik herinner me nog een anekdote van een reis naar Joegoslavië waar ik kennis maakte met een familie Nederlanders, op een gegeven moment was het moppen tappen tijd en vertelden ze allemaal mopjes over de Belgen (wij dus, mijn zussen en ik), nadat ze gedaan hadden met moppen tappen waarbij wij niet erg positief werden afgeschilderd, zeiden ze tegen ons dat wij nu moppen mochten tappen over de Nederlands. Neen, ook wij vertelden racistische, seksistische moppen, maar wij hadden geen chatgroepen of fora waar het door anderen geheel uit hun context gerukt konden worden. Het positieve van het Internet (en tevens eigenlijk het negatieve; zo zag ik vandaag een meme die stelde: het is echt mogelijk om door te scrollen zonder iets te zeggen als je het ergens niet mee eens bent) is natuurlijk wel dat iedereen een stem gekregen heeft, ook de doorsnee man in de straat.

Ook de taal rond deze groepen van de journalist zijn polariserend, hij noemt ze geheim, alsof ze van nature in de grochten van de kelders een coup voorbereiden à la 1923. Het zijn gewoon besloten groepen, zoals er zovele zijn op het Internet. De journalist doet ook verontwaardigd wanneer vermeld wordt om geen dingen uit de besloten groep openbaar te maken. Eerst en vooral is dat heel normaal. Ik ben lid van verschillende besloten groepen en het kan zelfs je lidmaatschap van die groep kosten soms als je iets uit de groep openbaar maakt, juist daarom zijn ze natuurlijk besloten gemaakt, maar hoe geheim kan je zijn als je 900 leden hebt? De beleidsnota’s die ongetwijfeld bij het bedrijf van de journalist circuleren zullen toch ook niet openbaar worden gemaakt?

De grotere zorgen

Wat mij meer zorgen baart zijn de gevolgen rond deze heisa. Eerst en vooral is er de laatste drie dagen op de VRT bijna over niets anders gesproken, toch heb ik nog niemand van Schild & vrienden via de officiële kanalen aan het woord gehoord. Er wordt dus veel gepraat over, maar niet gepraat met. Alleen het Nieuwsblad vandaag bij de huiszoeking bij Dries Van Langenhove had ook het fatsoen Dries zelf aan het woord te laten.

Meer nog, de jongeman, die aan zijn laatste jaar master Rechten zou beginnen werd door de U Gent uitgesloten, zonder zelfs maar aan het woord gelaten te zijn of een eerlijk proces. Uitsluitend door een polariserend filmpje op de VRT. Dat het niet nieuw is mag gebleken zijn, want er zijn al verschillende mensen hun job kwijt geraakt door bedenkelijke uitspraken op b.v. hun facebookprofiel waar hun baas achter kwam. Doet me trouwens denken aan mijn eigen ervaring: als zestienjarige, toen ik straf kreeg en ik mocht schrijven wat ik wilde, terwijl mijn lotgenoten braaf het schoolreglement overpenden heb ik een ludieke essay geschreven wat ik van hun school dacht. Dat bleek in het verkeerde keelgat van de directie geraakt te zijn, waardoor ik de schoolpoort voor me gesloten zag en mijn jaar verloren ging. Ja, zwijgen was ik toen nog niet zo goed in.

Wat mij ook zorgen baart is de zelfhaat van sommige (linkse?) personen, zo was vandaag in de Afspraak in uitbreiding van de uitzending van Pano de hoofdredacteur van de Knack uitgenodigd geweest die in zijn blaadje had laten opschrijven dat racisme in het DNA gebakken zat van de Vlaming, als dat geen stigmatisering van een volledige bevolkingsgroep is dan weet ik het ook niet meer.

Overdenkingen


Soms kijk ik naar mijn kat en denk ik: God, wat ben jij toch slimmer dan wij… Voor jou maakt het niet uit of ik dik, lelijk en oud ben, als ik goed ben voor jou, dan ben je goed voor mij, welke deugniet je dan ook kan zijn. Dan kijk je me met die lieve oogjes aan alsof het allemaal niet zoveel uitmaakt en daarna doe je het nogmaals.

Dat is wat nu door mijn hoofd speelt, enkele dagen na de aanslagen in Brussel.

Toen ik de lange rijen aan het centraal station zag in het nieuws, achtte ik me gelukkig dat ik daar niet meer werkte; ik heb het al moeilijk tijdens de rij in de winkel, daarom zoek ik altijd uit wanneer het minste volk in de winkel is.
Dan zie ik de grote menigte aan de beurs en de leuzen: “Nous sommes Bruxelles – wij zijn Brussel”… net zoals enkele maanden geleden we schreeuwden: “nous sommes Paris” en een jaar geleden “nous sommes hebdo”… Maar wat verandert er nu?Een vriend van me zei toen we amper tieners waren en eigenlijk nog niet wisten hoe de wereld draaide, dat de mensen een oorlog nodig hadden, dan kwamen ze terug bij elkaar. Nationalisme is een heel sterk samenhorigheidsgevoel. Hij had gelijk.
Maar we vergeten het telkens weer. Over een week is het een vage herinnering en over enkele jaren staan we er op de dag zelf nog even bij stil en dat is dan weer dat. We hebben onze plicht gedaan. We zullen onze doden begraven en geen lessen trekken uit het gebeurde. We komen op straat, aan de ene kant tegen terrorisme, aan de andere kant voor verdraagzaamheid. Maar er verandert helemaal niets… We blijven maar met vingers wijzen, zonder de koppen bij elkaar te steken, en misschien een middenweg te zoeken. En neen, ik heb het niet over rechts alleen, maar ook over links die wel steeds hun stem mag laten horen onder het mom van verdraagzaamheid, want o wee als je er een andere mening op na houdt, dan ben je racistisch of fascistisch of welke woorden uit ons rijk verleden men kan opdiepen zonder zich af te vragen: waarom? Waarom zijn mensen bang? Waarom gaan ze moslims uit de weg? Waarom? Waarom? Waarom?

foto ZaventemZolang personen geen context plaatsen rond hun heilige boeken, zullen er altijd problemen zijn. En neen, dat is niet alleen zo in de Islam; ook in het christendom wordt ik om de oren geslagen met leuzen van wie nu wel een echte christen is, wat de bijbel nu echt vertelt, wat het werkelijke pasen is, hoe Christus is gestorven, want het kruis is verderfelijk, wij zijn beter, en was iedereen maar zoals wij…
Doet me denken aan het Orakel die Socrates vertelde dat hij de meest wijze was… Socrates begreep het niet zo goed, ongetwijfeld moesten er toch nog wijze mensen leven… Dus ging hij navraag doen… Uiteindelijk kwam hij erachter dat hij niet wijs was omdat hij zoveel wijst, maar juist omdat hij zich bewust was van het feit dat hij niets wist, in tegenstelling tot de sofisten, die hun kennis verkochten aan de hoogste bieder.

In die hectische tijd is ook mijn vader gestorven; lymfeklierkanker… Veel voel ik er niet voor… Ik kende de man niet… Na mijn zestiende ben ik niet meer in zijn huis geweest, na problemen. Mijn zuster kwam het mij vertellen gisteren, dat hij ook wilde dat wij op de hoogte werden gesteld… De laatste tijd had hij blijkbaar spijt dat hij er nooit is geweest voor zijn kinderen. Zo is hij dan ook gestorven. Als ik dan al iets voel is het vooral medelijden. Medelijden dat hij nooit de moed had het tij te keren… Maar zeg nu zelf, als het al zo moeilijk is om onze eigen familieleden lief te hebben, hoe kunnen we dan een ander liefhebben?

We moeten inderdaad voorbij de haat… Laten we niet sterven met spijt, daarom zegt de bijbel ook dat als je iets tegen je broeder hebt, je offer niet aanvaardbaar voor God is, alvorens je eerst jezelf verenigt met je broeder. Maar we moeten ook nuchter blijven, wegkijken uit angst om uitgescholden te worden omdat we de waarheid vertellen kan ook niet.

Het gedicht van Niemöller waarmee ik wil afsluiten kan dan ook van verschillende kanten bekeken worden, ik laat aan jou, lieve lezer, over hoe je het wilt interpreteren… Maar neem vooral nog even je liefhebbenden in je armen, zeg hen dat je van hen houdt. Ik hoop dat je deze dagen veilig thuis bent geraakt.

“First they came for the Socialists, and I did not speak out –
Because I was not a Socialist.

Then they came for the Trade Unionists, and I did not speak out –
Because I was not a Trade Unionist.

Then they came for the jews, and I did not speak out –
Because I was not a jew.

Then they came for me – and there was no one left to speak for me.”

 

Neen aan de onderhandelingsnota van Di Rupo

Di Rupo neemt geen vingers maar handenDe kogel is door de kerk.

N-VA heeft duidelijk laten weten niet opgezet te zijn met de poging van Di Rupo. Volgens BDW was een neen een eerlijker antwoord dan een tactisch ja. Omtrent tactisch kan ik me nog het een en ander voorstellen, maar een ja? Neen, als Vlaming die verkozen is door een Vlaams publiek zou het ronduit verraad aan zijn kiezers zijn om op die nota "ja" te antwoorden. Welk ja dan ook.
In het nieuwsblad blijkt BDW trouwens nog tamelijk mild te zijn in zijn commentaar over de nota.
De nota is namelijk ronduit een agressie tegen Vlamingen en Vlaanderen. In een Literatair tijdschrift las ik in de column van de hoofdredacteur onlangs nog een oproep om Walen ook als mensen te bestempelen. Zoals velen uit de linkste elite haalde deze hoofdredacteur terug scherp uit naar de flamingant, die natuurlijk de enige is die voor deze heel impasse heeft gezorgd. Misschien moeten literaire of kunstzinnige tijdschriften zich terug meer gaan bezighouden met waarvoor ze zijn gemaakt, niemand zit namelijk te wachten op hun politieke ideeën die over het algemeen zo links zijn dat je er bijna mee zou lachen omdat ze zo ontroofd zijn van gezond verstand. Wat vele van die tijdschriften vergeten is dat het feit dat er nota bene nog gesproken kan worden van Vlaams in Vlaanderen, te danken is aan Vlaams-Nationalisten. Hadden Walen namelijk hun zin gekregen dan sprak er nu niemand meer Vlaams. Daarom ook dat men vooral moet inzien dat de Revolutie in 1830, die ontstaan is uit ongenoegen omtrent honger, uitgroeide tot een onafhankelijkheidsrevolutie maar dat vooral aan Franstalige zijde!

Maar terug naar de nota van Di Rupo.
Na het lezen vormde zich er een wrange nasmaak in mijn mond die al snel uitgroeide tot ronduit verontwaardiging. Terwijl er uiteraard punten zijn waar ik hem wel kan volgen, zijn die op één hand te tellen.
Terecht meldt BDW dat dit voor de Belgen geen goede zaak is, en in het bijzonder voor de Vlaming. En terecht. Enerzijds zouden de werkende Belgen, met name de middenstand, zich terug het kind van de rekening kunnen voelen, want opnieuw zouden ze een duit in het zakje mogen doen, alsof we nog niet genoeg betalen.
Als je natuurlijk een blanco sheque (zoals Vlaams Belang het zo mooi noemde) wilt uitschrijven aan Brussel is dit natuurlijk niet te verwonderen. Misschien in budgetbeheer gaan mijnheer Di Rupo? Daar zullen ze u leren met geld om te gaan!
Heel zijn "oplossing" rond Brussel en de fasciliteitengemeentes is uiteraard volledig lachwekkend.
Enerzijds is er de splitsing van BHV, iets die in 2007 door het grondwettelijk hof werd veroordeeld, dus met andere woorden, waar een Vlaming niet eens over zou moeten onderhandelingen. De "Splitsing" die Di Rupo echter op het oog heeft is een illusie, een splitsing die sommige Vlamingen die niet dieper kijken tevreden zouden kunnen stellen, maar in wezen geen splitsing is. Meer nog, het zou de verfransing van de fasciliteitengemeentes nog veel beter dienen, meer nog, zou de verfransing van volledig Vlaanderen helpen te bewerkstelligen!
Ook zijn voorgestellingen rond Brussel zijn ronduit schofferend! Alleen al het feit dat hij wilt tornen aan de verplichte tweetaligheid in de hoofdstad van België, dus van Wallonië, maar ook van zijn meerderheid, namelijk Vlaanderen! Een verplichte tweetaligheid die het echter niet voor elkaar heeft gekregen ervoor te zorgen dat ook Brussel steeds feller anti-Vlaams is geworden, en waar zlefs winkels op (inter)nationale polen weigeren zich naar de Vlaming te conformeren, en blijven verharden in hun Franstaligheid!

Vlamingen zeggen Neen!Neen beste Di Rupo, het is duidelijk dat Milquet je met deze nota heeft willen helpen om zo anti-Vlaams als mogelijk uit de hoek te komen, en nu verwacht je nog dat de Vlaming je zal bedanken voor al je "harde werk"?

Ik weet het, zelfs veel Vlamingen zijn het niet gewend dat Vlamingen voor het eerst in 180 jaar tegen de Franstalige elite durven zeggen: "NEEN!" en het durven blijven zeggen wanneer het onze rechten met voeten wil treden!

Het is namelijk duidelijk net zoals ooit een topman van de CD&V voorspelde; dat ons land onbestuurbaar zou worden, niet door geweld, maar door het feit dat de onenigheid zo groot zou worden dat het nog onmogelijk zou zijn een regering te vormen.
Misschien moeten we daarom de nadruk van de onderhandelingen gaan verleggen; niet langer onderhandelen over de splitsing BHV, maar de splitsing VW: Vlaanderen – Wallonië.