De kracht van 233 regels

chronometerDe kracht ligt hem vaak in het ongeschrevene.
Elke creatieve schrijver weet dat schrappen ook schrijven is, of althans zullen verschillende editoren hen dat wel al verteld hebben.
Het is belangrijk om niet alles te vertellen, en ook zaken over te laten aan de fantasie van de lezer. Het zo befaamde gezegde: “Tussen de regels lezen”. Soms een beangstigend begrip voor een schrijver omdat je op die manier een stuk van de controle uit handen moet geven.

Anders is het uiteraard voor het schrijven van code. Als er één ding is dat een computer niet kan doen, is het tussen de regels lezen.
Ik herinner me dat vroeger steeds gehamerd werd om de resources zo klein mogelijk te maken. Toen hadden we geen 4 GB RAM of een harde schijf van 1 Terrabyte. Soms moesten we het doen met enkele KB. Het was dan ook enorm belangrijk om heel erg efficiënt met het geheugen om te gaan.
De tijden zijn veranderd, en tegenwoordig liggen de grenzen van geheugen toch een stuk hoger, waardoor het zoeken naar mogelijkheden om het gebruik van geheugen van een applicatie iets minder dringend maakt.
Toch blijft het belangrijk. Want hoe ver we ook zijn gevorderd sinds de beginjaren, geheugen blijft nog steeds eindig.

Dat Linux veel beter met geheugen omspringt dan een Windows-systeem is een algemeen begrip. Toch kan ook binnen Linux het soms een moeilijk thema zijn. Zeker bij parallelle verwerking waar enorm veel rekencapaciteit van je processor wordt gebruikt, kun je ook binnen een Linux-systeem soms zin hebben heel je systeem het raam uit te kieperen. (Dat doe je natuurlijk niet, want dat zou verschrikkelijk duur worden).

Kernel patch stukje codeAnyway er is een nieuwe kernelpatch op de markt die volgens Linux Magazine geïntegreerd verscheept wordt met de Linux kernel 2.6.38.
De patch bestaat maar uit 233 regels, maar de gevolgen blijken spectaculair te zijn. De regels komen van Mike Galbraith, al bestond het idee al langer en zou die oorspronkelijk door Linus Torvalds geponeerd zijn geweest.
Het idee bestaat erin om de processorkracht over verschillende virtuele terminals te verdelen zodat geen enkele terminal meer alle kracht van de processor naar zich toe kan trekken, waardoor je systeem bij rekenintensieve opdrachten toch een stuk trager functioneert. Door deze patch en het feit dat geen enkele opdracht meer het grootste gedeelte van de rekencapaciteit van de processor naar zich toe kan trekken, versnelt je systeem danig;
Volgens tests door Galbraith blijkt dat de patch de maximumvertraging met een factor tien verkleint, en dat zelfs de gemiddelde vertraging 60 keer lager ligt dan voor de patch.
Linus Torvalds zou zelf ook tests uitgevoerd hebben die op zijn zachtst gezegd toch imponerend zijn. Zo heeft hij de kernel met 64 parallelle make-jobs gecompileerd, en ondertussen kon hij nog zonder problemen surfen op het internet en zijn e-mail lezen.
Verder zou het ook webpagina’s een stuk sneller laden, aldus Linus.
En de code bestaat maar uit 233 regels wat dus erg indrukwekkend is.

bronnen: Linux Magazine
Phoronix
Linux kernel mailinglist

Het Uur van de waarheid!

Ubuntu logoJups het uur van de waarheid komt steeds dichterbij.

Zo’n twee weken geleden, heb ik mijn moeder kunnen overhalen Ubuntu een kans te geven, op haar toch ietwat ouder systeem.

Nu moet je weten dat mijn moeder niet erg goed op de hoogte is van computers. Er was dan ook een vreselijke angst om over te stappen, want ja, een Linux-distributie wordt toch nog altijd gezien als moeilijker dan een Windoze systeem.

Guido SocherToch moet ik ook onwillekeurig denken aan een artikel dat Guido Socher ooit schreef voor Linuxfocus zo’n tien jaar geleden met de veelbetekende titel: “Linux op de dekstop: een computer voor mams“.

Nu, als hoger geschoolde informaticus, iemand van de eerste generatie zeg maar die er echt mee opgegroeid is en een beperkt empathisch vermogen is het soms toch moeilijk je in een situatie te verplaatsen waar personal computers niet echt een hoofdmoot van het leven uitmaken.

De hoofdproblemen die ze na de migratie ervoer hadden vooral te maken met de ietwat andere benaming van programma’s en het feit dat niet al haar courante programma’s een icoon op haar bureaublad hadden. Het snelheidsvoordeel had ze wel al intens ervaren.
Verder soms de iets teveel mogelijkheden… Zo is op Ubuntu de standaard chatclient empathy… Maar in tegenstelling tot live messenger is empathy niet enkel een msn-chatclient. Ze verdwaalde dan ook in eerste instantie ietwat in de verschillende mogelijkheden… Uiteindelijk heeft ze het wel helemaal zelf opgelost.

Uiteraard zal een migratie altijd een zekere aanpassing van je vergen, maar dat komt vooral door het feit dat we zeer microsoft georriënteerd denken. Persoonlijk na meer dan een decennium met Linux te werken, vind ik Linux b.v. een stuk logischer.

Dus vandaag heb ik haar systeem wat getweakt… Ik heb al haar courante programma’s op haar desktop geplaatst en er toegankelijke namen aan gegeven. Verder heb ik ook teamview geïnstalleerd. De klikhandeling heb ik ingesteld zodat er nooit moet gedubbelklikt moet worden.

Ik heb ook op de andere logische platformen de  rechten veralgemeend zodat er niet steeds naar een paswoord wordt gevraagd bij het mounten van het volume, heb haar sudo-rechten gegeven, zodat ze eventueel zelf een programma kan installeren als dat nodig is.

Verder bleek er nog een probleem te zijn met het geluid dat ik wel had opgelost in mijn eigen omgeving maar niet had uitgebreid naar alle gebruikers. :$

Dus ja, nu wordt het afwachten wat haar ervaringen zijn met het systeem. Als ik namelijk mijn moeder van de voordelen van de migratie kan overtuigen, denk ik dat iedereen overtuigd kan worden.